Angst, zweet en tijgers

Angstig kijk ik om me heen, turend tussen de bomen en struiken, in afwachting of ik haar kan zien. Onze gids zegt zacht: “kijk, verse pootafdrukken, ze is in de buurt”. Mijn hart zit in mijn keel.

 

Ik ben in Ranthambore, een groot Nationaal park in India. Er zijn veel dieren te spotten zoals herten, krokodillen en vogels, maar het gaat hier natuurlijk maar om één ding, de tijger. Het park is twee keer zo groot als Amsterdam en er leven 52 tijgers. Het park is opgedeeld in acht zones, waarvan je in vier zones mag rijden. Zo kunnen de tijgers toch in rust leven als ze dat willen.

 

Al sinds ik weet dat we dit park gaan bezoeken, probeer ik me voor te bereiden op het punt dat ik oog in oog sta met een tijger. Voor mij - angsthaas - is dat een eng vooruitzicht. Als de zon opkomt, komt onze jeep aangescheurd. Een open jeep. Met de wind in onze haren rijden we snel naar het park zodat we er arriveren als de zon nog niet zo fel schijnt en de tijgers actief zijn. Op die manier hebben we veel kans om er één te spotten.

 

De weg is hobbelig en we stuiteren lachend van hot naar her in de auto. We verbazen ons over de apen die we zien, de mooie natuur en hoe heuvelachtig de weg wordt. Als de jeep ons al kreunend en krakend over een heuvel brengt, moeten we stil zijn. Onze gids ziet pootafdrukken en zegt dat de tijger niet ver weg kan zijn. Zachtjes rijden we verder en dan zie ik haar. Het majestueuze beest komt uit de struiken en loopt zelfverzekerd maar rustig richting onze jeep. Mijn collega springt op van enthousiasme en ik, ik duik zo'n beetje onder de bank. De tijger loopt nog steeds op ons af, maar lijkt ons helemaal niet ...

Lees verder

Tijgers in Ranthambore Op safari in India jeepsafari door Ranthambore, India tijger safari, nationaal park

Reageren