Cape to Vic - Botswana

Vanuit Namibië rijden we met ons reisgezelschap Botswana in. Door het beperkte wegennetwerk rijden we in één rechte lijn naar Maun. Hier stoppen we bij een supermarkt om onze persoonlijke braai en bier-voorraadjes bij te vullen. Ons gezelschap heeft sinds het bezoek aan Windhoek enkele kleine veranderingen ondergaan. Zo zijn er twee mensen achtergebleven voor een terugvlucht naar Kaapstad en is er een reizigster bij gekomen om het avontuur vanaf Windhoek op te pakken. Onze vaste braai en bier-groepje neemt haar moeiteloos op en we laten haar zien waar in de truck zich de keukenmaterialen, tenten, slaapmatjes en koelkasten bevinden.

 

Na het inslaan van nieuwe burgerpatties, wors etc. komen we aan in het nightcamp bij Maun. Maun is de gateway naar de Okavango Delta; dat weten we. Maar enig bewijs daarvan is nog nergens te bekennen.

De volgende ochtend staan we vroeg op. Om 6 uur sta ik onder een medium warme douche. Ik ben direct wakker. Na het ontbijt krijgt iedereen een vuilniszak in z’n handen geduwd met de mededeling om een minimale hoeveelheid spullen in onze ‘survivalbag’ te doen waarmee we ons de komende 48 uur kunnen redden. ‘Oh en trouwens’, zegt onze gids/chauffeur, ‘doe geen moeite om tandpasta mee te nemen, dat mag je toch nergens uitspugen.’ De avonturier in mij staat luid te juichen, maar ikzelf moet even bijkomen..

 

We laten onze tassen in de truck achter en vertrekken. In een 4x4 safari editie worden we van Maun naar de oevers van het moeras gebracht. Hier stappen we met twee personen in een ‘mokoro’ - een uitgeholde boomstam - om door onze ‘polers’ naar ons nog te ontwikkelen wildernis camp vervoerd te worden. Eenmaal aan land zetten we ons kamp op en maken kennis met de faciliteiten: geen douches, geen wc maar een gat in de grond, geen elektriciteit, kampvuur bewaking (dit kampvuur wordt ...

Lees verder

Reageren