De Koning van het Woud

Je kent ze wel: die verkeersborden die je waarschuwen voor overstekende herten. Je ziet ze in Nederland met name rond de Veluwe, die hoopvolle borden waarbij je dus denkt, dat je die herten ook daadwerkelijk gaat zien. Niets is echter minder waar.....! Deze borden worden vergezeld door metershoge hekwerken en dus heb ik in ieder geval nooit een hert op de weg mogen spotten.

 

Deze borden heb je ook in Zweden. In Zweden zijn ze geel en staat er geen hert op maar een (struikelende) eland. Ook bij het zien van deze borden, gaat je hart weer sneller kloppen. Ik ga hem hier zien, de Koning van het Woud. Naar horen zeggen, kunnen ze wel 2 meter hoog worden, een indrukwekkende en immense verschijning!

 

Honderden kilometers hadden we al afgelegd met om je heen eindeloze bossen, oneindige meren en heuvelachtig, soms bergachtig, landschap. Diverse, prachtige kleuren groen werden afgewisseld met intens blauw en natuurlijk het kenmerkende rood van de Zweedse huizen.

En ja, ook steeds weer die borden..... Ze zouden er toch echt moeten zijn, in Värmland zelfs in het wit!

 

De populaties zijn zo groot, vertelden ze ons, dat wij er met schemerlicht (dat was rond 23.00u en om 00.00u was er nog steeds datzelfde licht, het werd gewoon niet donker) een uur voor hebben omgereden. Eerlijkheidshalve moet ik hierbij toegeven, dat wij een afslag gemist hadden en dat dit dus een ongewilde, nachtelijke omrit was, maar dit terzijde...... Iedere grote steen of schaduw leek erop. Zelfs stapels hout hadden de vorm van een eland, maar na anderhalf uur hallucineren gaven we het op.

 

De volgende dag hadden we voorin de auto een discussie en over een aantal dingen waren we het helemaal eens: “we worden gewoon straal voor de gek gehouden. Die beesten bestaan helemaal niet. Gewoon een fabel, verzonnen, net als die trollen...!”  “En waarom mogen we hier maar 110? ...

Lees verder

Reageren