De glimlach achter Belgrado

Belgrado, een bestemming waarbij je niet echt weet wat je kunt verwachten. De meeste Oost-Europese landen hebben een bepaald beeld van onvriendelijke mensen en veel grijze gebouwen. Ik ben dan ook zodra ik wakker word benieuwd wat deze dag ons gaat brengen. Al lopend door de grootste winkelstraat van Belgrado, Kneza Mihaila, veranderd ons beeld direct. Een mooie brede winkelstraat met grote bekende merken en prachtige gebouwen. Aan het einde van de straat vind je het welbekende Kalemegdan fort van Belgrado, zeer de moeite waard om een bezoek aan te brengen! 
 

Na ons bezoek aan het fort lopen we langs de tramlijn naar beneden en weten we niet meer zo goed waar we zijn. Gelukkig heb ik de app maps.me op mijn telefoon staan die ons direct laat zien waar we staan en welke kant we op moeten. We wandelen verder langs het water waar je toch wel ook het oude Belgrado tegenkomt. De stad is in de twintigste eeuw diverse keren gebombardeerd en dat zie je hier wel terug. De tegenstelling tussen de oude half afgebroken gebouwen en de nieuwe gebouwen is enorm. 
 

We besluiten om direct door te lopen naar het centraal station om treinkaarten te regelen voor onze treinrit naar Ljubljana van morgen. Het is even zoeken waar we moeten zijn, dit is duidelijk anders geregeld dan de NS. Na eventjes zoeken vinden we een nors kijkende dame achter een loket. Ik vraag haar of ze Engels spreekt en ze beantwoord mij direct met een kleine glimlach. In steenkolen Engels helpt ze mij met de kaarten naar Ljubljana, ik vraag haar aan het einde van het gesprek vanaf welk perron we vertrekken en ze antwoord lachend, in principe vanaf spoor 1, maar vraag het morgen nog maar een keer. De treintickets zijn geregeld dus de rest van de dag kunnen we met een gerust hart de stad beter verkennen.
 

Een taxi brengt ons voor een paar euro naar Skadarlija, de oude boheemse wijk waarbij je het gevoel hebt dat je in Montmartre loopt i ...

Lees verder

Reageren