Met een riksja door een bamboebos

We hebben een afspraak, dus zorgt onze agent ervoor dat we stipt op tijd arriveren op de afgesproken plek. Hij heeft een verrassing voor ons, had hij gezegd. We zijn benieuwd. Er staan zes lachende jongemannen langs de kant van de weg op ons te wachten. In de brandende zon. Aan de overkant van de weg staan minstens tien riksja’s. Oh, we gaan met riksja’s op pad! Het zijn mooie, getrainde en gespierde slanke mannen die er duidelijk zin in hebben. Nou dan wij ook natuurlijk! We zijn dan wel enigszins op leeftijd maar niet blind. Alleen, ik voel me ook wat opgelaten. Hoe gaan we ze verdelen.. onze kilo’s en grote lijven? Wie gaat bij wie in de riksja? We hoeven niet lang te twijfelen; de verdeling wordt voor ons gedaan! Ongegeneerd worden we op afstand gewogen en bekeken… als die dame samen met die dame in die riksja gaat, die twee bij hem en die twee bij hem, dan komt het vast goed. Iedereen begint te lopen en zoekt een riksja. Wij worden niet ingedeeld, we mogen zelf beslissen. Gelukkig, dan valt het nog mee met ons... of hebben ze het opgegeven en wordt het gewoon voor iedereen a hell of a job? Ze blijven echter lachen en buigen.

 

Half achterstevoren heet onze gids/riksjabestuurder ons welkom en vertelt wat we gaan doen. We gaan door een stukje van de stad rijden en dan door naar het bamboebos, daar hebben we even pauze en zal hij ook een foto van ons maken. De rit zal ongeveer een 30-40 minuten duren. Hij vraagt of we goed zitten, of we de parasol boven onze hoofden uitgeklapt willen? Of we ons nog even in willen smeren tegen de zon? Hebben we water en een camera bij de hand; hij is één en al bezorgdheid. Ondertussen probeert hij ons over een drempel op straat en op gang te trekken. Hij krijgt hulp, gelukkig, anders hadden we uit moeten stappen en dat is wat onhandig omdat hij ons net, als twee oude besjes, helemaal heeft ingestopt; tassen goed weggestopt en een knalrode deken over on ...

Lees verder

Reageren