Mijn lang gekoesterde wens

Als kind had ik twee wensen: pandaberen in het wild zien en ooit knuffelen met een koala. Die tweede wens zou vandaag zomaar eens in vervulling kunnen gaan...

 

Ik ben vandaag op bezoek bij het Lone Pine Koala Sanctuary in Brisbane, het grootste opvangcentrum voor koala's die om verschillende redenen niet meer in het wild kunnen leven. Naast koala's vind je er ook kangoeroes, wallaby's, diverse vogelsoorten en sheepdogs.

Het park is gelegen aan de Brisbane Rivier en is zo ruim opgezet dat het voor de meeste dieren mogelijk is om vrij rond te lopen.

 

Terwijl ik het park inloop krijg ik wat gemengde gevoelens over mijn wens om met een koala te knuffelen, want ik ben duidelijk niet de enige in dit park. Rijen vol mensen vormen zich om mij heen. Allemaal enthousiastelingen die graag met een koala op de foto willen. Mijn dierenhart krijgt een kleine dreun. Dit was zeker niet mijn idee en ik loop weg om de koala's in hun eigen woonomgeving, de boom, te bewonderen. Dan maar een selfie met koala's op de achtergrond.

 

Als ik later terug loop, zie ik dat de rijen zijn opgelost en bijna alle mensen weg zijn. Ik luister naar de verzorgers die vertellen wat een koala zoal doet per dag. Van de 24 uur eten ze 4 uur en de resterende uren van de dag "hangen" ze te slapen. Enorme luilakken zijn het.

Er wordt me tevens verteld dat de koala's maximaal een half uur per dag op de foto mogen en dat ze iedere 4e dag verplicht vrij hebben. De verzorgers laten duidelijk zien een enorme liefde voor deze dieren te hebben en verliezen de dieren geen moment uit het oog. Als de koala niet wil tijdens het maken van een foto, halen ze het dier onmiddellijk weg en dat is goed om te horen.

 

Ik heb mijn hoop op een knuffel, door deze liefhebbende verhalen, nu definitief verloren. Maar dan krijg ik opeens toch een koala in mijn ar ...

Lees verder

Lone Pine, brisbane koala, brisbane brisbane, rivier koala foto

Reageren