Ojee, als we maar niet omslaan!

We gaan een stukje Tasmanië vanaf het water bekijken en niet zomaar een water, nee we gaan kajakken op de oceaan Down Under! Best spannend, hoe wild zal het water zijn, slaan we niet om, zwemmen er haaien of walvissen, is het niet vreselijk koud, ik heb er toch een beetje slecht van geslapen.
 

Vanmorgen vroeg hebben we staan dubben. We wisten niet precies wat we zouden aantrekken, uiteindelijk hebben we voor een dikke fleecetrui en lange broek gekozen.

We rijden in onze huurauto vanaf Swansea richting Freychenet National Park, een prachtige rit van circa 45 minuten. Vlak voor je het park inrijdt is er een afslag richting Coles Bay, daar parkeren we de auto en worden we opgewacht door Josh en Rosy, onze instructeurs tijdens de tocht.

Na een korte uitleg, trekken we onze zwemvesten aan en gaan we in duo's in een kajak. Wiebel-de-wiebel, ik vrees direct om te slaan, maar dat gebeurt niet. We zitten vrij snel, nog redelijk comfortabel ook, met onze rugtassen in de voorpunt. Ik zit achteraan en kan met twee pedalen naar links en rechts sturen. Easy, dat wist ik vooraf niet! Het begin is natuurlijk even wennen, maar les blijkt niet nodig, mijn angst ongegrond, en peddelen we rustig het water over.
 

De rust die ik ervaar is heerlijk, de zee is heel kalm, het water is verrassend warm en enorm helder en we treffen het met het weer, strakblauwe lucht en een heerlijk zonnetje. Ik begin te begrijpen waarom mensen een boot willen hebben, of op een boot vakantie willen vieren.

De omgeving is adembenemend en het uitzicht op de granieten rotsen van Freychenet National Park is prachtig. Vanaf het water is alles zeer goed te zien en kun je ook mijlenver kijken. Onderweg zien verschillende hotels waaronder de Freychenet Lodge, vlakbij Wineglass Bay.

Deze lodge blijkt een groot terras te hebben vanwaar je kunt genieten van het uitzicht in de baai, of je daar nu als hotelgast bent of niet. ...

Lees verder

Reageren