Op bezoek bij de Gaucho's

Gaucho’s kende ik alleen van het idem genaamde restaurant in Nederland.  Wat zijn het voor soort mensen? Wat doen ze de hele dag? Wat drijft ze om de hele dag buiten te werken met dieren? Allemaal vragen die mij tijdens de busrit ernaar toe bezighouden.
 

Het landschap veranderd langzaam van een drukke stad naar uitgestrekte akkers en velden. Eindeloos ver kunnen we kijken en zien her en der ook kuddes runderen grazen.  De gids vertelt ons ondertussen dat deze akkers (ook wel de Pampa genoemd) de basis vormen voor de economie van Argentinië. Het vlees en de mais wordt veel geëxporteerd naar o.a. Europa.  
 

Aangekomen bij een Estancia (landgoed of voor ons een boerenterrein), waar het leven van de gaucho’s centraal staat, krijgen wij een warm welkom.  Een van de eigenaren vertelt ons alles over zijn landgoed, de bezoekers die komen, de tradities, wat er allemaal te doen is en hoe het allemaal ontstaan is.

 

Het leven van een Gaucho in de vroegere tijden was niet makkelijk. Toen er nog geen vrachtwagens bestonden om de koeien van A naar B te transporteren, waren de Gaucho’s te paard de oplossing. Zij reden met z´n tweeën en een kudde vee over de eindeloze grote pampa’s naar het volgende dorp om ze te verkopen. Soms konden ze weken onderweg zijn om de kudde midden in het land voor nog meer geld te verkopen. ´s Nachts zette ze een kampement op en ze droegen altijd dezelfde kleding. Een soort blauwe plofbroek met overhemd en leren riem met mes, hoed en laarzen.  

Nu dragen ze de kleding nog steeds en vertellen graag over wat ze dagelijks doen. Het zijn voor ons veredelde boeren die goed voor hun kudde zorgen.  Natuurlijk hebben wij ook het leven van de gaucho’s getest door paard te rijden over de pampa’s, het drinken mate (soort van thee in een kalebas) en eten van een stukje vlees van de barb ...

Lees verder

Reageren