Sneeuwscooters en sledehonden

Thermo-ondergoed, driedubbel-laagse kleding en snowboots. Goed voorbereid zit ik bijna te zweten in het vliegtuig. We gaan landen en ik zie de eerste bulten sneeuw op de grond beneden ons. We stappen uit. Een stralende zon en strakblauwe lucht verwelkomen ons. Op de thermometer: -5 graden Celsius..... -5 C.?? Ik was toch echt voorbereid op minimaal -30 C.!

 

We zijn in Winter Wonderland: Lapland, eindelijk! De bus brengt ons naar onze eerste bestemming. Witte sneeuwvlaktes strekken zich voor ons uit en langs de weg lonken de onbedorven witte heuvels als softijs. We zetten onze eerste stappen in de de witte poeder. Hier geen sneeuwbalgevechten. De sneeuw is zo droog dat je er niets van kunt maken.

 

De snowboots en een skibroek zijn onmisbaar. Op het platgelopen pad volstaan normale schoenen nog wel, maar zet er één stap naast en je zakt tot minimaal een halve meter weg, wat hilarische taferelen met zich meebrengt.

 

De sneeuwscooter is hier voor vele inwoners het dagelijkse vervoermiddel en ook wij mogen een poging wagen dit machtige ding te bedwingen. Een geweldige ervaring. Je waant je op het meer, bedekt met sneeuw, werkelijk in the middle of nowhere. Op een enkel roodgekleurd huisje na, niets dan sneeuw, één grote witte woestijn. Met iets andere temperaturen dan wel!

 

Uiteraard staat ook dat andere vervoermiddel zonder motor op het programma. Een uitstapje, dat toch wel tot ieders verbeelding spreekt: een tocht met de husky's! We snappen ook waarom de huskyfarm zo afgelegen ligt. Het geblaf en gehoon van de sledehonden is al van verre te horen. Ze staan te popelen! Zo blijkt ook als we onderweg zijn. We gebruiken de rem meer dan dat we mee moeten steppen om de honden te helpen.

 

Behalve 'vervoerd worden' gaan we ook nog zelf in beweging. De poedersneeuw, maar ook zeker de lege pistes vragen ...

Lees verder

Reageren