Vesteralen

“BRING YOUR LUGGAGE INTO YOUR ROOMS AND GET DOWN HERE IMMEDIATELY!!'

Wow, dat is nog eens een welkom. “Sir, yes sir!” is onze eerste gedachte. Zijn we hier soms in het leger beland in plaats van het Noorse Ringstad? Nee, we zijn zojuist íets te laat gearriveerd bij het guesthouse van Ian en Karina. Al doet het gebrul van onze gastheer anders vermoeden.

Hoe dan ook. We doen braaf wat ons wordt gevraagd en brengen onze koffers zo snel als we kunnen in onze kamer en keren binnen luttele minuten terug bij de receptie van dit charmante onderkomen.

Wat we vermoeden, wordt bevestigd: gastheer Ian blijkt een militaire achtergrond te hebben en staat te popelen om 'zijn achtertuin' en de inwoners aan ons te laten zien. Echter, de nadere duisternis dreigt roet in zijn eten te gooien.

 

Gelukkig is Ian's bevel luid en duidelijk op iedereen overgekomen en binnen 10 minuten na aankomst zitten wij ingepakt als eskimo's in zijn 16-persoons RIB-boot, die daar al een paar uur op ons lag te wachten....

 

“HANG ON! WE'RE GOING TO FEED THE EAGLES” schreeuwt onze gastheer cq drillmaster. Hij geeft me daar een dot gas en we schieten met volle vaart het fjord op.

 

Met windkracht 6 op zich niet de meest comfortabele manier, maar wel een avontuur. Het lijkt of we in een achtbaan zitten, alleen dan inclusief hagel en sneeuw. Koud hebben we het echter geen moment is onze thermo-overals, maar zodra Ian roept: “EAGLE!! BEHIND!” hebben we allen moeite om de geliefde arend te spotten. Probeer maar eens je hoofd te draaien met muts, capuchon en daaroverheen een bril! Menigeen wrong zich in de meest hilarische bochten om de immense vogel te spotten.

 

Na 3 arenden werd het slechte weer zelfs Ian te veel en voer hij ons weer netjes terug naar zijn steiger. “DINER AT SEVEN!”
&ldq ...

Lees verder

Reageren