Warschau of the beaten path

Vanaf het hotel loop ik door het drukke verkeer van Warschau naar het ophaalpunt waar de tour begint.  Ik hoef niet lang te wachten of het vervoermiddel komt aanrijden.  2 oude originele Poolse socialistische busjes staan te wachten met een super enthousiaste gids Lukasz. Het voelt als een belevenis om hotsend en klotsend achterin te zitten met een typische olie geur zoals je die alleen in oude auto's kunt ruiken.

 

Hij neemt de groep mee door de stad en laat de verschillende gezichten van Warschau zien. Vol passie vertelt hij over de geschiedenis van Warschau en geeft aan dat er punten gescoord kunnen worden met antwoorden op de vragen die hij stelt en aan het eind van de tour krijgt de winnaar een prijs.
 

In de Prozna straat staat één van de laatst overgebleven huizen van de getto van Warschau. Met kippenvel kijk ik naar de kogelgaten in de muren van de Ulica Prozna.  Ik kan mij gewoon niet voorstellen dat hier de grootste Joodse getto is geweest waar honderd duizenden joden leefden. De getto was overbevolkt en mensen stierven aan ondervoeding en tyfus.  Het verdriet, de ellende en zelfs de oorlog is hier nog voelbaar maar ook in andere delen van de stad. Ook zijn er “mooie” verhalen zoals een Poolse verpleegster Irena Sendlerowa die 2500 Joodse kinderen uit de getto heeft gesmokkeld en ze onderbracht bij Poolse christelijke gezinnen.

Van de getto zelf is weinig over omdat de Duitsers het grootste deel van Warschau vernietigd hebben.

Na de oorlog is de stad weer opgebouwd “als een feniks uit haar eigen as herrezen” en heeft Stalin het paleis van Cultuur en Wetenschap laten bouwen welk een geschenk van hem is aan de bevolking van Warschau. Het is bijna een stad in de stad met diverse theaters, museums, een bioscoop en zwembad en een panoramaterras met een pracht uitzicht over de stad. Jammer dat het een nationale feestd ...

Lees verder

Reageren